Afgelopen week was een meisjes jeugdteam van HMC in Dronninglund, in de kop van Denemarken. Zij speelden daar op het één na grootste jeugdtoernooi van de wereld. In de categorie G17, samen met nog 42 andere teams.

Het idee om hierheen te gaan was al ontstaan bij de start van het afgelopen seizoen. Door allerlei verwikkelingen kwam de zaak ergens in januari echt in beweging. Team compleet maken, financiën op orde, vervoer, inschrijven, begeleiding et cetera. Alles kwam in orde door de ouders die dit hun meiden niet wilden ontzeggen. Sponsoring, shirts, begeleiding. In de nacht van zondag 9 juli om 01.00 uur werd er vertrokken met de bus. Maar het meidenteam was niet de enige die met deze bus zou reizen. Via via was Dynamico uit Heesch in contact gekomen met HMC en wilde graag mee. Dus eerst naar Heesch om 19 boys op te halen. Hoe zou dit gaan? Nou, dat ging prima. Beetje kat uit de boom kijken, maar al voor de eerste stop was er volop contact. Reis verliep voorspoedig. In Duitsland nauwelijks vrachtverkeer. Dus rond 14.00 uur bij de slaapplaats in Hjallerup, een dorp bij Dronninglund. Uitladen, luchtbedden opblazen et cetetera. Op naar het eten en de opening. Er waren nog meer Brabanders aanwezig. De handbalschool deed met vijf jongensteams mee, met ook hier aardig wat gezichten uit de directe regio. Onder een stralende avondzon vond de opening plaats.

Niet te stoppen

Maandag de start, maar helaas ook het einde van het mooie weer. De Veerse meiden konden drie keer aan de bak. Een keer nipt verloren (12-13), twee keer ruim gewonnen (15-2 en 14-2). Met handbal had het niet heel veel te maken. Grasvelden nat en veel modder en blubber. Maar de winnaarspoule lag binnen handbereik. Dinsdag nog 1 punt en dat doel zou bereikt zijn. Dat punt werd gemakkelijk gehaald tegen een Noors team, 16-5. ’s-Middags dan de strijd om plek twee. Hier bleek een Zweeds team een fractie sterker: 7-8. In de avond werden er wat speciale wedstrijden gespeeld, de zogeheten International Games. Onze coach Henk mocht dit team coachen, samen met een Duitse coach. Femke, Denise en Lois R mochten namens HMC meedoen. Samen met een Noorse keepster en de rest uit Duitsland. Er werden mooie shirts uitgedeeld, die we mochten houden. Onze HMC-meiden stalen de show in de eerste wedstrijd met heel goed spel. Omdat er gewonnen werd, mochten we ook de finale spelen. En weer was het Veers trio niet te stoppen. Een Duitse vader was van de statistieken en kwam vertellen dat 88% van alle doelpunten van Brabantse makelij was. Daarna natuurlijk veel foto’s en terug naar de slaapaccommodatie. Samen met de boys was het weer bijzonder gezellig.

Halve finale

Op woensdag en donderdag eerst vier wedstrijden in de winnaarspoule. Achtereenvolgens werd Dronninglund (15-8) Het Zweedse Lindesberg (11-6) en Vágs van de Far Oër (15-8) verslagen. Donderdag wachtte weer een Deens team Sejs-Svejbæk. Die hadden ook nog niet verloren. Maar wel in ieder geval de kwartfinale gehaald. De winnaar zou in die kwartfinale een nummer twee uit de andere poule krijgen. Er moest volop geknokt worden, naar met 14-11 was de buit binnen. Tegen de klok van 16.00 uur begon de kwartfinale tegen het Franse Lyon, helaas weer in een flinke bui op een eigenlijk onbespeelbaar veld. Maar dat gold voor beide teams natuurlijk. Met 11-6 werd de derde Franse tegenstander opzij geschoven. Halve finale! Wauw! Wie had dat verwacht. Maar die was al een uurtje later, notabene tegen hetzelfde team van deze ochtend. Zij hadden het Zweedse team, waar wij van verloren hadden, verslagen. En... eindelijk de zaal in. Stel je voor, we kunnen de finale halen. Het werd weer loeispannend. Dynamico en de Brabantse handbalschooljongens zorgden voor flinke support en ook alle ouders, In Dronninglund, maar ook thuis voelden de spanning. 1,5 minuut voor tijd schoot Jasmijn 13-11 voor ons op het bord, de buit was binnen en Jitte prikte de laatste voor de zekerheid er in. 14-11 en dolle vreugde. Douchen, terug naar de slaap accommodatie en hoppa 14 pizza’s.

Wel even teleurgesteld

Vrijdag dus de finale tegen de tegenstander uit de allereerste wedstrijd, Italiano uit Chili, een nationale jeugdselectie. En die bleken beter. In het begin misten wij wat kansen, kwamen achter en kregen geen vat op hun aanvallers. 14-23 verloren van een betere tegenstander. Wel even teleurgesteld, traantjes, maat dat hoort erbij. Als verliezend finalist wel een mooie beker en allemaal een mooie zwarte sporttrui. Douchen, de bus in en terug naar ’t Veer. Super gezellig in de bus en uiteraard een stop bij de M. Een zeer vlotte terugreis ( André en Jos, bedankt) de mannen van Dynamico afzetten in Heesch en tegen de klok van 05.45 uur weer thuis. Een warm welkom met zowaar een rookgordijn. De laatste knuffels en allemaal genieten van een welverdiende vakantie. Een geweldige ervaring waar de meiden veel plezier hebben gehad en als speelster en als mens van gegroeid zijn. Mama Monique en Mama Arlet hebben hier ook een zeer groot aandeel in gehad als begeleidsters van zo’n 11 pubers. En dat kan heel leuk zijn... en dat was het ook.